Háþrýstingur er alvarlegt heilbrigðisvandamál. Þegar blóðþrýstingur er mældur er í raun verið að mæla það hversu mikið viðnám er í vefjum og æðum líkamans gegn streymi vökva.
Verði blóðþrýstingurinn mikill geta ýmsir sjúkdómar og kvillar fylgt í kjölfarið. Hjartaáfall, heilablóðfall, nýrnabilun ofl , eru meðal sjúkdóma sem fylgja of háum blóðþrýstingi.
Taugakerfið sér um að hækka eða lækka blóðþrýsting þegar horft er til líðandi stundar. Ótal ytri þættir hafa áhrif á þá stjórnun. Þar af leiðandi hækkar og lækkar blóðþrýstingurinn eftir ytri aðstæðum eins og streitu, taugaæsingi ofl.
Langtímastjórnun blóðþrýstings er hinsvegar að miklu leyti eitt af hlutverkum nýrnanna. Nýrun hafa mikið að segja um úrvinnslu salts og myndunar blóðvökva. Af þessum sökum skiptir saltneyslan miklu máli. Fólk á misjafnlega auðvelt með að vinna úr salti.
Nýlega hafa vísindamenn uppgötvað og kortlagt genin sem eiga þátt í úrvinnslu á salti. Talið er að framtíðin feli það í sér að reynt verði að stjórna blóðþrýstingi með því að hanna lyf sem hafa áhrif á þessi gen. Þar til sú verður raunin ætti að skera niður salt í mataræðinu.
Líkaminn þarf örlítið salt til þess að starfa eðlilega, en engin hætta er á því að nauðsynlegt magn fáist ekki úr mataræðinu. Frekar þarf að passa að það verði ekki of mikið.
American Journal Physiology, 290:509-513, 2006